Менинг эрим «юриб» кетди,
Юрак-бағрим куйиб кетди,
Ўзим билсам гўрга эди,
Бу овоза бўлиб кетди.
Кеч келади ишидан ҳам,
Айрилгандай ҳушидан ҳам,
«Юрган»ини билса бўлар,
Кўраётган тушидан ҳам.
Рўзғор, бола менга қолиб,
Ўтиради ўйга толиб,
Телефони жирингласа,
Гаплашади бекинволиб.
Ҳар нодон дер: «Фолбинга бор,
«Иссиқ-совуқ», сеҳр бергин.»
Бирон доно айтмайдики,
«Эрингни сев, меҳр бергин.»
Болаларим билишмасин,
Кўз ёшимни кўришмасин,
Кўнгли қолиб, отасини
Ёмон кўриб қолишмасин.
Қайнар ғийбат: «Ия-ия!
Эриз уйланвоганмиш-а ?!»
Ёнин олиб урушаман:
«Ажаб қипти, сизга нима?!»
Опам бошлар мени кўрса:
- Хотинбозмиш эринг роса,
- Нима қилсин, «хотин»лариз,
Ўзлари эркакбоз бўса?!
Эплабтими юриб олсин,
Майли, ўйнаб - кулиб олсин,
Менинг мулки давлатимда
Давру даврон суриб олсин.
|
- Вой, сен - ахмоқ, вой, сен - беор!
Сенга керак бўлмаса ёр,
Сот ким ошди савдосида,
Маҳаллангга очиб бозор.
Поччангни кўр, қандай эркак!
Чакки юрмас, тоза юрак!
- Менинг эрим зўр-да, сиззи
Латта эриз кимга керак?!
- Вой, зўр бўлган эринг қурсин!
Бино қўйган шеринг қурсин!
Сенга жоним куйдими-я,
Юрмагидан ортиқ юрсин!
Қизғонмайдиям, ҳе, сани!
Яна ортиқ керилгани!
- Нимасини қизғонаман,
Туфлимиди ейилгани?!
Ғийбат қилиб очманг бозор,
Ҳамма ишнинг фурсати бор,
Энди битта опти, асли
Тўрттагача «рухсат»и бор.
Юраману, бермай сирим,
Аммо юрак тилим-тилим,
Кундошли хотинлар бекор
Чекишмаган экан чилим.
Ким у жонон, билгим келар,
Афтини бир кўргим келар,
Тутиб олиб сочларини,
Битта-битта юлгим келар.
Боргим келмас меҳмонгаям,
Боққим келмас инсонгаям,
Жанжал қил, деб гиж-гижлайди
Иш топилди шайтонгаям.
|
- Етиб бор, - дер, ўша ерга
Иккалови ҳозир бирга.
- Бормайман-е, жинниманми,
Ғуруримни уриб ерга?!
Нима фойда уришлардан,
Қозилашиб юришлардан ?!
Ўқ отайин кундошимга,
Мағрур қараб туришлардан.
Эр кўнгли - қуш, учиб кетар,
Совуқ жойдан кўчиб кетар,
Тутмоқ учун дон сепайин,
Милтиқ отсам, қочиб кетар.
Ранжимасин эрим, майли,
Зўр аёл эр талашмайди,
Боплаб қўяр эдимку-я,
Бу иш менга ярашмайди.
Нодонга донолик қилай,
Саҳрога дарёлик қилай,
Номард қилса бегоналик,
Мен унга ошнолик қилай.
Жилсин десам тош жойидан,
Бўлай эримнинг пойидан,
Қуёш бўлиб меҳрим сочиб,
Айнитай ўша ойидан.
Пардозлаб юз, қошу кўзни,
Қувноқликка солиб ўзни,
Ҳар тонг қараб тош ойнага,
Такрорлайман битта сўзни:
Минг турлансин ўша Лайли,
Марҳабога ўхшолмайди!
Кийган билан ковушимни,
Қилолмайди юришимни!
|
