Skip to Content

Солиҳа аёллар ибрати

ҚАЙНОНАНИНГ НАСИҲАТИ

ҚАЙНОНАНИНГ НАСИҲАТИ

Бир куни Қози Шурайҳ ҳузурига ёш йигит келди. Уйланиш ниятида эканини, бўлажак рафиқаси таҳсил кўрган ва шаҳарлик бўлишини исташини билдирди, бу борада насиҳат сўради.
Қози Шурайҳ сўз бошладилар: “Менинг ҳам уйланиш ниятида юрган кезларим эди. Бани Маҳзун қабиласи чодирлари олдидан ўтаётганимда бир қизни кўриб, талабгор бўлдим. Тез кунда тўй бўлиб ўтди. Лекин ҳеч қанча вақт ўтмай мен бу қишлоқ қизи, бунинг устига таҳсил олмаган, қандай яшаб кетаман дея пушаймон қила бошладим.
Бир куни аёлим шундай деб қолди:

ЎРНИДА БЕРИЛГАН ТАНБЕҲ

ЎРНИДА БЕРИЛГАН ТАНБЕҲ

«Ўқиётган намозингиз ҳалолми?» Бу гап Мунисанинг миясидан кириб товонидан чиқди. Бир автобус одамнинг нигоҳи у билан чиптачига қадалди. Аёлнинг бошқа гаплари ҳам бир бўлди-ю, буниси бир бўлди. Энди Мунисанинг ҳам аччиғи чиқди.
– Нега намозимга осиласиз? Қўлингиздан келса сиз ҳам ўқинг! – деди.
– Намоз ўқиб туриб одамни алдашга уялмайсизми?
– Аҳволингиздан сиз уялинг!
– Нега мен уялишим керак? Ишласам, қонуний ишлаяпман, кимнинг қандайлигини Худо билади. Мен ҳеч кимни алдаётганим йўқ.

Бу шундайин севгики...

Бу шундайин севгики...

“Сизга ёзган бу мактубимни ўқиб, ҳайрон бўларсиз, балки. Чунки унда айтилган мулоҳазалар мендан чиққанига ишонмаслигингиз табиий. Ахир, сизнинг ёдингизда ўша-ўша шаддод, ҳамма нарсага кулиб қарайдиган, хаёли доимо сизда бўлган, фақат сиз учун кўзёш тўкадиган, бундан бошқа нарсаларни иккинчи даражали ҳисоблайдиган қиз сифатида қолганман... Орадан ўтган шунча вақт ичида сиз ўзгардингизми, йўқми, билмайман, аммо мен энди сизнинг тасаввурингизда қолгандан тамоман бошқа одамман.

ФАЗИЛАТЛАР СОХИБАСИ

ФАЗИЛАТЛАР СОХИБАСИ

Дарпардани сурсангиз хонага куёшнинг тарам-тарам нурлари тушиб, ёришиб кетади. У кириб келганида хам худди шундай мунавварлик уй ичида зухр этгандек булди. Гуё чехрасидан таралган нури ва калбининг файзи атровати билан давра ахлини ураган гафлат пардасини махв этганга ухшарди. Аёл киблага юзланган холатда утирди...

БАРАКОТЛИ КУН

БАРАКОТЛИ КУН

Сувайд ибн Қафладан ривоят қилинади:

“Ҳазрати Али, розияллоҳу анҳу, маълум бир пайт моддий жиҳатдан анча қийин аҳволга тушиб қолди. Шунда Фотимадан:
— Отанг ҳузурларига бориб, озроқ ёрдам сўрасанг бўлармиди, — дея уни Жаноби Пайғамбаримизнинг, соллаллоҳу алайҳи ва саллам, ёнларига жўнатди.

Фотима эшик тақиллатганида Умму Айман онамиз Расули акрамнинг, соллаллоҳу алайҳи ва саллам, ёнларида эди.

Аллоҳ расулига муҳаббат

Пайғамбаримиз Муҳаммад с.а.в. озод қилган қуллари Савбон р.а. Расули Акрамни қаттиқ яхши кўрар, фироқларига сабр қилолмас эди. Бир куни Савбан Расули Акрам ҳузурларига юзлари қизарган ва титраган ҳолда кириб келди. У зот Савбоннинг бу ҳолатини кўриб сабабини сўрадилар. Шунда Савбон: “Бетоб эмасман, аммо озгина вақт сизни кўрмай қолсам, даҳшатга тушаяпман. Мана ҳозиргина охиратни эсладим. Шубҳа йўқки, сиз жаннатда пайғамбарлар билан бирга бўласиз. Мен, гарчи Аллоҳ раҳмат қилиб жаннатга кирсам ҳам, сиз билан бўлолмайман. Чунки сизнинг манзилингиз баланд. Агар жаннатга киролмайдиган бўлсам, кейин сизни ҳеч қачон кўра олмайман. Охиратда ҳолим не кечишини ўйлаб титраб кетаяпман”, деди. Шунда ушбу оят нозил бўлди: “Кимда ким Аллоҳ ва Пайғамбарига итоат этса, ана ўшалар Аллоҳ инъомларига сазовор бўлган зотлар – пайғамбарлар, сиддиқлар (ҳақ рост имон эгалари), шаҳидлар ва солиҳлар билан бирга бўлурдар. Ана ўшалар энг яхши ҳамроҳлардир”. (Нисо сураси, 69 оят)

Суҳбат

Мадина...

Бир гуруҳ мусулмон аёллар пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи васалламни зиёрат қилгани келишди.

- Эй Аллоҳнинг расули, эркаклар доимо сизнинг ёнингизда қиёматли суҳбатларингизни танглайдилар. Аммо биз аёллар бундан маҳруммиз. Эркаклар суҳбатингиздан баҳра оладилар, биз эса, қуруқ қолганмиз. Биз учун ҳам бир кунни тайин этсангиз ва бизга ҳам динимизни ўргатсангиз, - дедилар. Аёлларнинг бу таклифи маъқул кўрилди.

- Фалон куни фалончи аёлнинг уйига тўпланинглар, - дедилар.

ҲИДОЯТ ТОПГАНЛАР

ҲИДОЯТ ТОПГАНЛАР

-Ассалому-алайкум, сиз қаердансиз?
- Ваалайкум ассалом. Мен белорускаман.
- Наҳотки белорускасиз? Шаҳрингиз жуда чиройли.... лекин кечирасиз сиз белорускага ўхшамайсиз, кўпроқ туркларга ёки муслима аёлларга ўхшайсизку...
- Мен муслимаман. Аллоҳга шукр. Сизни белорус бўлганим ҳолда исломни қабул қилганим ҳайрон қолдирдими? Муслимаман деганимни эшитган одам, қоп кийган маълумоти йўқ бир аёлни кўз олдига келтиради. Мен аспирантурада ўқийман, рўмол ўрайман ва бу дунёда қилган ишларимиз учун Аллоҳ ҳузурида жавоб беришимиз кераклигига ишонаман. Биз сиз билан ҳозир оддийгина суҳбат қурмоқдамиз, лекин биринчи динга кирган кезларимда бундай суҳбатларда ўзимни ноқулай ҳис қилардим. Ҳозир эса мен фахр билан ўзимни МУСЛИМАМАН дея оламан.

Ривоятлар

Шайх Ҳотами Асом, Балх шайхларининг улуғларидан эди. Бир куни Ҳотам ҳазратлари аёлига:
- Мен тўрт ойлик сафарга кетгайман. Шу тўрт ойлик муддатга қанча нафақа истайсан? - деб сўради. Аёли:
- Тирик қолишимга етгулик нафақа қолдиринг, - деди. Ҳотам:
- Тириклигинг ва ўлиминг менинг қўлимда эмас, Ҳақ таолонинг қўлидадир, - деди. Шунда аёли:
- Ундоқ бўлса, менинг ризқим ҳам сизнинг қўлингизда эмас, жаноби Ҳақнинг қўлидадир, - деди.
Ҳотам бу сўзни хуш кўрди ва уни дуо қилди. Қўшни хотинлар келиб аёлга: «Ҳотамдан нечун нафақа сўрамадинг?» дедилар.
Жавобан:
- Ул киши ҳам мен каби ризқ егувчидир, бергувчи эмасдир, - деди.

Аёлларнинг илм ўрганганлари маъқулми ёки ...?

Аёлларнинг илм ўрганганлари маъқулми ёки ...?

Аёлларнинг илм ўрганишлари, билимли бўлишлари яхшими ёки оила тутишни билиш билан чегаралаган маъқулми? Ажойиб савол. Бу савол аёлларни хўрлаш учун берилганини сўзлаб, унга қарши ушбу равишда жавоб берамиз. Ёш бир қиз тўғри, мустаҳкам, кенг, тўлиқ равишда таълиму тарбия кўрсин, ақлнинг қувватини-ю зеҳннинг кенгайтириш тўғрисида ундан ҳеч бир нарсани қизғанилмасин. Инсон ер каби ўз ҳолига ташланса, ўт-ўландан бошқа ҳеч бир нарса ундира олмайсиз.

Syndicate content