Ҳадис
Robbimizga yoqadigan ishlar
Alloh taolo yaxshi ko’radigan ishlardan xabardormisiz?
Yakkayu yolg’iz iloh - Alloh taologa hamdu sano, payg’ambarimiz Muhammad s.a.v ga durudi salavotlar bo’lsin! Alloh taolo boshqalariga nisbatan ko’proq yoqtiradigan ishlar, hatti- harakat, joy, vaqt va hokazolar haqida so’zlamoqchimiz:
1. Mushkirona e’tiqodlardan xoli e’tiqod. Payg’ambarimiz s.a.v.dedilar: “Alloh taolo eng yaxshi ko’radigan din - (mushrikona e’tiqodlardan xoli) sof e’tiqoddir.” (Imom Ahmad rivoyati)
2. Namoz o’qish, ota- onaga mehr- muruvvat ko’rsatish va Alloh yo’lida jihod qilish. Payg’ambarimiz s.a.v. dedilar: “Alloh taolo eng yaxshi ko’radigan ishlar (eng avval) namozni o’z vaqtida o’qish, undan keyingisi ota-onaga mehr-muruvvat ko’rsatish, so’ngisi Alloh yo’lida jihod qilishdir.” (Imom al-Buxoriy va Imom Muslim rivoyatlari)
Tags: "...bizdan emas!"dan qo'rqaylik.
"G’ishsh"(aldamchilik, yolg'on, firibgarlik, qalloblik, laqillatish, o'zganing haqqini yeyish va hokozolar), uning ta'rifi, ko'rinishlari va zararlari.
Alloh taologa hamdu sano, Rasuliga va u zotning oila ahli va sahobalariga durudu salovatlar bo'lsin!
Odamiylik izidan
<!--paging_filter-->
Musulmonlarga ozor yetkazish gunohi azim!
Rasulululloh s.a.v. yo’llardan ozor yetkazadigan narsalarni olib tashlash imon-e’tiqodning bir bo’lagi va jannatga kirishga sabab bo’luvchi xayrli ish ekanining xabarini berdilar. Zero yo’llarga yo’lovchilarga ozor beradigan narsalarni tashlab ketish gunohi azim, manfur ishdir. Abu Hurayra r.a.dan rivoyat qilinadi, rasulululoh s.a.v. dedilar: “Imon-e’tiqod oltmish (ba’zi rivoyatlarda etmish) dan ortiq qismdan iboratki, uning eng oily darajasi “La ilaha illalloh” kalimasi bo’lsa, quyi darajasi (odamlar yuradigan) yo’ldan (ularga) ozor etkazadigan narsalarni olib tashlash (bilan bo’ladi). Hayo ham imonning bir bo’lagidir.” (Imom al-Buxoriy, Imom Muslim va boshqa muhaddislar rivoyati)
Ota-onang boshing uzra toj qilgin!
OTA-ONA HURMATINI JOYIGA QO’YISH, ULARNI E’ZOZLASH
Ota- ona hurmatini joyiga qo’yish, ularni e’zozlash Islom dinimizning negizlaridan birini tashkil qiladi. Bu Qur’oni Karimning bir necha o’rinlarida va hadisi shariflarda belgilab qo’yilgan. “Rabbing mendan boshqaga bandalik qilmangiz va ota- onaga ezgulik qilingiz, deb amr etdi: ulardan birlari yoki ikkovlari ham sening ko’z -o’ngingda qarilik yoshiga yetishgach, ularga “uf...” dema, ularni jerkima, ularga shirin so’zli bo’l! Ular (poyiga) ga mehr-muruvvat (tuyg’usi)dan iborat xokisorlik qanoti ostiga ol va ey rabbim, ular meni yoshligimda tarbiya etkanlari kabi ularga rahm- shavqat ko’rsat, deb iltijo qilgin!” (Al-Isro surasi, 23-24 oyatlar)
Ochiq chehralik
Qovog’i soliq do’stlarimizga..
Hayot tashvishlarimiz ko’p. Charchaganmiz. Lekin o’zgalarga qovoq solib, zahrimizni sochishimiz bizning yumushlarimiz, hayot tashvishlarimizni biroz bo’lsada engillatib, ozaytirarmi?! Do’stim, qadrdoningni ko’rganda uni yuzingda tabassum bilan qarshi ol! Payg’ambarimiz s.a.v. aytganlaridek: “Birodaringni ochiq chehra bilan qarshi olishing ham sadaqa (qilgan hisobiga o’tar).” (Imom al-Buxoriy rivoyati).
Sadaqa qilganlik savobi beriladigan tabassum qanday tabassum?
Hayo libosi
E’tiqodi yo’qning hayosi yo’q!
Hayo insondagi buyuk bir fazilat bo’lib, u har lahza insonni insoniylik sha’niga noloyiq ishlardan qaytarib turadi. Payg’ambarimiz s.a.v. dedilar: “Hayo faqatgina yaxshilik keltirar.” Shuningdek, rasululloh s.a.v. hayo imon-e’tiqodning ajralmas bir bo’lagi ekanining xabarini berdilar.
Abu Hurayra r.a.dan rivoyat qilinadi, rasulululoh s.a.v. dedilar: “Imon-e’tiqod oltmish (ba’zi rivoyatlarda etmish) dan ortiq qismdan iboratki, uning eng oily darajsi “La ilaha illalloh” kalimasi bo’lsa, quyi darajasi (odamlar yuradigan) yo’ldan (ularga) ozor etkazadigan narsalarni olib tashlash (bilan bo’ladi). Hayo ham imonning bir bo’lagidir.” (Imom al-Buxoriy, Imom Muslim va boshqa muhaddislar rivoyati)
Гуноҳи кабиралар - ШИРК
Оламлар Парвардигори Аллоҳга дату санолар, тақводорлар пешвоси саййидимиз Муҳаммад
саллаллоҳу алайҳи васалламга саловот ва саломлар бўлсин!
Ушбу китобда қайтарилган ва ҳаром қилинган бир қанча улкан гуноҳлар - гуноҳи кабиралар
ҳақида сўз боради.
Аллоҳ ва Унинг Расули Китобу суннатда қайтарган ишлар гуноҳи кабирадир. (Бундай гуноҳлар учун дунёда ҳад-жазо белгиланган, охиратда таҳдид солинган, ёки уни содир қилган кишининг иймони инкор қилинган, ёки лаънатланган, ёки «биз ундан покмиз», «у биздан эмас», каби сўзлар билан сифатланган.)
Аллоҳ таоло гуноҳи кабиралардан четланган кишининг кичик гуноҳларини кечиб юборишини, сўнг уни жаннатга доҳил этишини хабар қилади:
РАСУЛИ АКРАМНИНГ СИЙРАТЛАРИ
Закои КЎНПАРА
Пайғамбаримизнинг сийратлари демак - олтмиш уч йиллик ҳаётлари тарихи, демакдир. Расули Акрамнинг самарий ҳисобда 63, шамсий йил ҳисоби билан 61 йиллик ҳаётларнинг (571-632) икки даврга бўлиб ўрганиш мумкин: пайғамбарликдан олдинги давр (571-610); Пайғамбарлик даври (610-632).
Ҳазрати Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламнинг Пайғамбарликкача бўлган ҳаётлари қирқ йиллик бир даврни ўз ичига олади. Исломга даъват бошланмасдан олдинги даврга "жоҳилият даври", Расули Акрамнинг Пайғамбарлик даврларига эса, "Асри Саодат" номи берилган. Асри Саодат даври йигирма уч йил давом этди.
Дастлаб Расули Акрамнинг шажараи мубораклари билан танишиб чиқсак.
Пайғамбаримиз ва Ашшараи Мубашшара
Закои КЎНПАРА
Муқаддима
Бутун ер юзида миллиардлаб инсон яшамоқда. Бу инсонлар бир-бирига ўхшамайди. Ранглари бошқа, тиллари бошқа, тузилишлари бошқа-бошқадир 1. Уларнинг тушунчалари, туйғулари ва ишончлари ҳам бир хил эмас. Дунёнинг турли жойларига тарқалган бу инсонларнинг турмуши, маъданияти ҳам айри-айричадир.
Бугунги инсонлар кечаги инсонларнинг болаларидирлар. Бугунги инсонларни тўла англаб етишимиз учун кечаги инсонларни ўрганишга мажбурмиз. Кечани, яъни ўтмишни бизга ўргатадиган фанга "тарих" дейилади.
Ислом дунёсида тарих мусулмон олимлари томонидан дастлаб "Сийар" ва "Мағозий" шаклида бошланди ва кейинчалик "Футуҳот тарихи", "Табағот", "Умумий тарих" каби номлар остида бир неча тарих китоблари ёзиб қолдирилди.
Қабр ҳаёти
Қабрдаги азобдан ними азоб чекади? Руҳми, баданми ёки ҳар иккиси?
Салаф уламолар ва имомларнинг бу борада тутган йўллари шундай: Инсон ўлгач, роҳатда ёки азобда бўлади. Бу роҳат ва азобни руҳи ва бадани тортади. Руҳ баданни тарк этгандан кейин ҳам роҳат ёки азобда бўлади ва у баъзида келиб баданга қўшила-ди ва шунда бадан ҳам у билан бирга роҳат ёки азоб тортади. (Ибн Қаййим Жавзий “Руҳ китоби”)